Toplum olarak yıllardır bir cümleyi çok duyarız: “Kız çocuklarımızı okutmalıyız, ayakları üzerinde durmalı.” Doğrudur; bir kadının özgürleşmesinin, güçlü ve bilinçli bir birey olarak varlık göstermesinin yolu eğitimden geçer. Ancak çoğu zaman gözden kaçan, hatta konuşulması bile ihmal edilen bir gerçek var: En çok eğitilmesi gereken aslında erkek çocuklarıdır.
Çünkü bir kız çocuğunu okutmazsanız, onun geleceğini kısıtlarsınız. Ama bir erkek çocuğunu eğitmezseniz, yalnızca onun değil, bir toplumun huzurunu ve bir kadının hayatını da karartabilirsiniz.
Bugün şiddet haberlerini açtığımızda, karşımıza çıkan faillerin çoğu erkek. Kadına şiddet, aile içi baskı, toplumsal cinsiyet eşitsizliği… Hepsinin temelinde “yanlış yetiştirilen erkek çocukları” gerçeği yatıyor.
Biz kız çocuklarına “okuyun, güçlü olun” derken, erkek çocuklarına çoğu zaman “sen erkeksin, ağlama, sözünden dönme, güç göster” mesajı veriyoruz. İşte asıl felaket burada başlıyor. Empati duygusundan uzak, sevgisini ifade etmeyi öğrenememiş, “otorite kurmayı erkekliğin gereği” sanan bireyler yetişiyor.
Oysa erkek çocuklarına öğreteceğimiz en değerli ders, saygıdır. Saygı duymayı bilen bir erkek; şiddete başvurmaz, kadını kendiyle eşit görür, toplumun huzurunu tehdit etmez.
Kız çocuklarını okutmak, geleceğin aydınlık kadınlarını yetiştirmek demektir. Ama erkek çocuklarını eğitmek, geleceğin adil eşlerini, şefkatli babalarını, vicdanlı vatandaşlarını yetiştirmektir.
Bugün toplumun ihtiyacı sadece çalışan, güçlü kadınlar değil; aynı zamanda adaletli, bilinçli, empati sahibi erkeklerdir. Çünkü şiddetin önüne geçmek, kadınları sadece savunmakla değil; erkekleri doğru yetiştirmekle mümkündür.
Kızlarımızı okutalım, evet. Ama erkeklerimizi de eğitelim. Çünkü ancak o zaman gerçek anlamda eşit, güvenli ve huzurlu bir toplum inşa edebiliriz.