Giresun’un göz bebeği, oksijen deposu Kümbet Yaylası… Her yıl binlerce kişinin huzur bulmak için çıktığı bu eşsiz doğa parçası, ne yazık ki son yıllarda ciddi bir kirlilik ve ulaşım sorunuyla karşı karşıya. Sessizce yükselen çöp yığınları, yaylanın mis gibi havasına karışan kötü kokular ve yaz aylarında adım atılamayan trafik… Bu görüntüler, ne doğaya yakışıyor ne de buraya gelen misafirlere.
Geçtiğimiz günlerde Kümbet’e çıkan biri olarak gözlemim şu oldu: Çöp konteynerleri yetersiz ve mevcut olanlar da taşmış durumda. Etrafı saran plastik poşetler, pet şişeler, yemek artıkları yayla manzarasının üzerine adeta perde çekiyor. Üstelik çöp alanlarının etrafı açık, düzenli bir temizlik ya da planlama hissedilmiyor.
Bir başka sorun ise otopark ve trafik düzeni. Yayla yolu zaten dar ve virajlı; ama yazın bu güzellikleri görmek isteyenlerin akınıyla birlikte tam anlamıyla kilitleniyor. Araçlar gelişigüzel park ediliyor, bazı yerlerde iki araç yan yana geçemiyor. Ambulans gibi acil durum araçları için bile risk oluşturacak bir karmaşa söz konusu.
Peki ne yapılmalı?
İlk adım farkındalık. Burası yalnızca gezilecek bir yer değil, aynı zamanda korunması gereken bir doğa harikası. Gelen misafirlerin de bu güzelliği temiz bırakması gerekiyor. Daha fazla çöp kutusu, düzenli temizlik, kontrollü giriş-çıkış, belki de park alanlarının belirlenmesi… Bunlar yapılırsa hem doğa nefes alır, hem de bizler.
Kümbet’in yeşilini plastikle, sessizliğini egzoz dumanıyla boğmadan; ona hak ettiği değeri vermeliyiz. Çünkü doğa bize emanet değil, biz doğaya emanetiz.