Bir kentin kalabalığında, gürültüsünde, betona hapsolmuş sokaklarında yürürken aklıma hep o ses gelir: Derelerin sesi…
Giresun’un içinden yükselen o yeşil sırtın ardına gizlenmiş, doğayla baş başa kalmış, mütevazı ama yürekli bir ilçe… Benim memleketim: Dereli.
Toprak kokusu, sabah sisi, fındık bahçelerinde duyulan cıvıltılar… Bunlar sadece doğa değil, bir yaşam biçimi. Ve bu yaşam biçiminin adı Dereli.
📍 Bir Coğrafyadan Daha Fazlası
Dereli sadece bir ilçe değildir. Dereli, karakterdir.
Dağ gibi duruşudur insanının, derenin aktığı gibi içten konuşmasıdır.
Birbirine selamla başlayan günler, aynı sofraya oturulan akşamlar hâlâ vardır burada.
Coğrafya deyince sadece dağlar, dereler sanılmasın. Burada anı biriktiren dağlar, dua eden dereler, yol bekleyen yaylalar vardır.
Kümbet Yaylası, Bektaş Yaylası, Kulakkaya, Mavi Göl, Tamdere…
Birer doğa harikası olmanın ötesinde; insanın ruhuna işleyen, içine huzur eken yerlerdir.
Yolunuzu oralara düşürürseniz, sadece oksijeni değil, geçmişinizi de solursunuz.
Çünkü Dereli; sadece görülen değil, hissedilen bir yerdir.
💔 Bir Yara: Sel ve Sonrası
2020’de yaşanan büyük sel felaketi, Dereli’nin tarihine kazınmış en acı izlerden biri oldu.
O gün yalnızca evler değil, çocukluk anıları, köprüler, geçim yolları, umutlar da suya karıştı.
Ama biz bu toprağın çocuklarıyız.
Dereli yıkıldı, evet ama Derelili yıkılmadı.
İnsanlar taşları elleriyle temizledi, çamuru kalpleriyle silmeye çalıştı.
Çünkü burası onların yalnızca memleketi değil; geçmişi, kimliği, köküdür.
Bugün Dereli yeniden ayağa kalkıyor.
Ama sadece yollar, binalar değil; umudun kendisi yeniden örülüyor.
🌱 Peki Dereli Nasıl Kalkınır?
Dereli’nin kalkınması; sadece asfaltla, betonla değil; insanla, emekle, bilinçle olur.
Gençlerin burada kalabileceği bir düzen kurulmalı.
Kadınların üretime, eğitime katıldığı bir sistem inşa edilmeli.
Doğa turizmi yalnızca tanıtımla değil, korumayla birlikte yürümeli.
Tarım, özellikle fındık ve yayla ürünleri desteklenmeli.
Ama en önemlisi şu:
Dereli unutulmamalı.
Sadece felaket yaşanınca değil, güzellikleri yaşatmak için de gündeme gelmeli.
Benim en büyük dileğim, Dereli’nin çocuklarının başka şehirlerde yalnız büyümemesi.
Herkesin dönüp kendi toprağında yeni bir hayat kurabileceği bir düzen hayal ediyorum.
🕊️ Dereli Varsa Umut Vardır
Ben Dereliliyim.
Çamurun içinden çıkmış bir kasabanın nasıl umut taşıdığını gördüm.
Küçük bir ilçenin insanı nasıl büyük yürek taşıyabilir, buna şahidim.
Bu yüzden bu yazıyı bir çağrı olarak yazıyorum.
Siyasetten, ekonomiden bağımsız bir çağrı:
Gelin, Dereli’yi birlikte ayağa kaldıralım.
Gelin, bu güzel ilçeyi sadece geçmişiyle değil, geleceğiyle de konuşalım.
Çünkü bizler unutmadık.
Ve hatırlayan her yürek, yeniden inşa eden bir tuğladır.
📍 Gül YILDIZ YİĞİT yazıyor| Dereli’nin sesiyle 💚
🖋️ “Bir memleketi yaşatmak, onu unutmamakla başlar.”